Ψήφισμα για απεργό πείνας Αριστοτέλη Χατζή

Κατά του ψηφίσματος Δούκα, θεωρώντας ότι πρέπει να προχωρήσει το σχέδιο ανάπλασης των προσφυγικών με σεβασμό, καθώς η σημερινή κατάσταση είναι μια μαύρη τρύπα στην καρδιά της πόλης. Επικαλείται τις διαβεβαιώσεις της Περιφέρειας ότι κανείς δεν θα μείνει χωρίς μέριμνα και ότι θα υπάρξουν διαφανείς διαδικασίες και κοινωνικά κριτήρια. Εντοπίζει στο ψήφισμα υπόνοια απειλής και ρωτά τον κ. Δούκα τι ακριβώς προτείνει συγκεκριμένα. Στη δευτερολογία, δηλώνει ότι δεν δέχεται μαθήματα για την ανθρώπινη ζωή από συνομιλητές και συνοδοιπόρους αυτών που αφαιρούσαν ανθρώπινες ζωές, διευκρινίζοντας ότι δεν αναφερόταν στον κ. Δούκα ή την παράταξή του. Κατηγορεί τον κ. Δούκα ότι αλλάζει θέση σε κάθε συμβούλιο και ότι εξυπηρετεί πολιτικό σχέδιο ανοίγματος προς την Αριστερά.

Υπέρ του ψηφίσματος, τονίζοντας ότι τρεις μήνες μετά την προηγούμενη συζήτηση δεν υπήρξε καμία εξέλιξη από Περιφέρεια ή Κυβέρνηση. Επισημαίνει ότι η ανάπλαση μετακινήθηκε από το ΕΣΠΑ στο ΠΕΠ και ο όρος «κοινωνική κατοικία» αντικαταστάθηκε από «οικονομικά προσιτή και βιώσιμη στέγαση», κάτι που δημιουργεί έλλειμμα εμπιστοσύνης. Καταδικάζει κατηγορηματικά την επίθεση στο σπίτι του κ. Χαρδαλιά, αλλά αναγνωρίζει και χαιρετίζει το κίνημα αλληλεγγύης που περιλαμβάνει πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες και ανθρώπους της διανόησης. Στη δευτερολογία, απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε σύνδεση με τρομοκρατία και καλεί σε συνδιαμόρφωση ψηφίσματος με κοινό κώδικα αξιών.

Αποχή από το ψήφισμα, κρίνοντας ότι δεν παίρνει θέση επί της ουσίας και είναι ένας αχταρμάς θέσεων και απόψεων. Ζητά ρητά απόσυρση της προγραμματικής σύμβασης της Περιφέρειας, άμεση συζήτηση για κοινωνικές κατοικίες χωρίς εμπορευματική δραστηριότητα και καμία σκέψη για καταστολή. Προτείνει συγκεκριμένα: αν μπει ρητή αναφορά για απόσυρση του σχεδίου της Περιφέρειας, θα στηρίξουν το κείμενο. Στη δευτερολογία επαναλαμβάνει ότι το κείμενο δεν εκφράζει τη συγκυρία και ότι δεν θα το καταψηφίσουν αλλά δεν μπορούν να το υπερψηφίσουν.

Υπέρ της ακύρωσης της σύμβασης, υποστηρίζοντας ότι ο στόχος της σύμβασης Χαρδαλιά είναι η εκκένωση των προσφυγικών και δεν έχει καμία σχέση με κοινωνική κατοικία. Περιγράφει τα προσφυγικά ως χώρο που διαμορφώθηκε με μόχθο των ανθρώπων σε χώρο κοινωνικής κατοικίας και δομών αλληλεγγύης. Συμφωνεί με τη Λαϊκή Συσπείρωση ότι χρειαζόταν ένα πολύ απλό κείμενο και ζητά αφαίρεση των παραγράφων 4, 5 και 6 που περιέχουν κριτικές για την επίθεση στο σπίτι του κ. Χαρδαλιά. Στη δευτερολογία, καταγγέλλει ότι ο κ. Μπακογιάννης κλιμακώνει ταυτίζοντας τους υποστηρικτές των προσφυγικών με συνοδοιπόρους δολοφόνων και υπενθυμίζει ότι η δημοκρατία μετά το '74 υπάρχει γιατί έγινε η κατάληψη του Πολυτεχνείου. Καλεί τον κ. Δούκα να αφαιρέσει τις επίμαχες παραγράφους ώστε να ψηφιστεί από όλες τις δυνάμεις που στηρίζουν τη διακοπή της σύμβασης.

Κατά του ψηφίσματος, θεωρώντας ότι το αίτημα είναι να συνεχιστεί η κατάληψη και ότι ένα κράτος δεν εκβιάζεται από καταληψίες. Καταγγέλλει ότι τον απεργό πείνας τον σπρώχνουν στον θάνατο όσοι επιθυμούν τη συνέχιση της κατάληψης για να πιέσουν την Περιφέρεια να αποσύρει την ανάπλαση. Φέρνει ως παράδειγμα τη Βίλα Αμαλία που εκκενώθηκε το 2012 και έγινε σχολείο, δείχνοντας ότι η πολιτική βούληση φέρνει αποτελέσματα. Υποστηρίζει τον κ. Μπακογιάννη λέγοντας ότι κάποιοι εδώ μέσα υπερασπίστηκαν δολοφόνους και αναφέρεται σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που πήγαν ως μάρτυρες υπεράσπισης στη δίκη της 17 Νοέμβρη. Ζητά πειθαρχικά μέτρα κατά του κ. Κωνσταντίνου για τους χαρακτηρισμούς του.

Το ψήφισμα δεν θέτει τα πραγματικά προβλήματα και αντιδρά εκ των προτέρων για κάτι που δεν γνωρίζει κανένας. Το δίλημμα είναι αν ο δρόμος θα υπερισχύσει της τάξεως και των συμβάσεων. Οι κάτοικοι πρέπει να δώσουν τα στοιχεία τους στις φόρμες της Περιφέρειας και ο Δήμος πρέπει να μπει ως επόπτης στη διαδικασία ώστε να ελέγξει αν κάτι δεν γίνεται σωστά.

Κατά του ψηφίσματος, θεωρώντας ότι το έφερε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο δήμαρχος λειτουργεί ως εκτελεστικό της όργανο στο πλαίσιο ψηφοθηρίας ενόψει εκλογών. Ο χώρος των προσφυγικών έχει γίνει γκέτο, υπό ομηρία οι ιδιοκτήτες, με παρακρατικούς που ανεβαίνουν στις ταράτσες και πετάνε πέτρες. Θέτει ερώτημα ασφάλειας: αν γίνει σεισμός και καταπλακώσει τους ανθρώπους, τι θα λέτε;. Η πολιτεία πρέπει να δώσει ένα τέλος και να ληφθεί μέριμνα για συγγενείς ασθενών, ιδιοκτήτες και αστέγους. Ζητά επί προσωπικού ανάκληση των χαρακτηρισμών «βόθρος», «ναζί» και «δολοφόνος» που του απηύθυνε ο κ. Κωνσταντίνου.

Κατά του ψηφίσματος, επικρίνοντας τη διαδικαστική πρακτική όπου ψηφίσματα παρουσιάζονται δυόμισι ώρες μετά την έναρξη χωρίς προηγούμενη ενημέρωση. Καταδικάζει την επίθεση στο σπίτι του περιφερειάρχη, αλλά επισημαίνει ότι δεν υπήρξε η ίδια ευαισθησία όταν οι ίδιοι άνθρωποι προπηλάκισαν συμβούλους σε προηγούμενη συνεδρίαση χωρίς καμία ανακοίνωση από τον κ. Δούκα. Ζητά να αντιμετωπίζεται η βία με την ίδια ευαισθησία όπου κι αν εκφράζεται.

Ρωτά ποια είναι η κοινά αποδεκτή λύση για τον Δήμο, δεδομένου ότι ο χώρος ανήκει στην Περιφέρεια. Αναφέρει δηλώσεις της Πόλα Ρούπα για τα προσφυγικά και κείμενο συμπαράστασης που υπογράφουν καταδικασμένοι τρομοκράτες μαζί με τον απεργό, θεωρώντας ότι ολισθαίνουμε με αυτή την τακτική.

Υπέρ του ψηφίσματος ως μέλος της Ανοιχτής Πόλης. Υπενθυμίζει ότι στις αρχές του 2000 τα προσφυγικά σώθηκαν με απόφαση του ΣτΕ χάρη σε αγώνα καθηγητών, φοιτητών και δημοτικών συμβούλων. Το πρώτο αίτημα είναι να σωθεί μια ζωή και ταυτόχρονα να γίνει διάλογος για σωστή κοινωνική λύση. Το ψήφισμα δίνει ευχέρεια για κοινή απόφαση που σέβεται τη ζωή, την ιστορία και τη δημοκρατία.

Υπέρ της ανάπλασης, καθώς η εικόνα τα τελευταία 25 χρόνια είναι δραματική. Θα ψηφίσει υπέρ του ψηφίσματος μόνο αν μπει χρονοδιάγραμμα στη διακοπή, αλλιώς η διακοπή χωρίς χρονοδιάγραμμα σημαίνει ακύρωση του έργου.

Υπέρ του ψηφίσματος, χαρακτηρίζοντάς το ψήφισμα ελπίδας και συνεργασίας, όχι μίσους. Αναφέρει αντίστοιχο παράδειγμα από τη Ρώμη, όπου μετά από 20 χρόνια διαλόγου με καταληψίες, πανεπιστήμιο και δήμο δημιουργήθηκε κοινό σχέδιο. Οι σημερινοί κάτοικοι έκλεισαν εργαστήρια ναρκωτικών, ανακαίνισαν κτίρια και δημιούργησαν κοινωνικές δομές — παιδικό σταθμό, φιλοξενία συγγενών ασθενών του Αγίου Σάββα, λαχανόκηπους. Ο διάλογος δεν γίνεται με ηλεκτρονική πλατφόρμα, αλλά με πραγματική διαβούλευση μεταξύ Κοινότητας, Δήμου, Περιφέρειας και πανεπιστημίων. Μπορεί να πεθάνει ένας άνθρωπος γιατί ζητάει διάλογο.

Υπέρ του ψηφίσματος, θεωρώντας το προχώρημα σε σχέση με το προηγούμενο, καθώς προσθέτει διπλή έκκληση: διακοπή της προγραμματικής σύμβασης και αναστολή της απεργίας πείνας. Η πολιτική ευθύνη που αναλαμβάνει ο Δήμος είναι αξιοσημείωτη και θα έπρεπε να αναγνωριστεί από όλους. Απαντώντας στην κριτική του κ. Βουρδουμπά ότι «πατάει σε πολλές βάρκες», υποστηρίζει ότι σε μια συγκρουσιακή κατάσταση ένα συνθετικό κείμενο δεν μπορεί να περιέχει ακραίες θέσεις — αυτό δεν είναι αδυναμία αλλά σύνθεση.

Υπέρ του ψηφίσματος, τονίζοντας ότι σε κάθε ερώτηση η απάντηση είναι ο άνθρωπος — γι' αυτό και το ψήφισμα τώρα. Η απόφαση στοχεύει στη διακοπή της απεργίας πείνας μέσω τεχνικού τρόπου και κανείς δεν είναι εναντίον της ανάπλασης, ούτε η κοινότητα — ζητείται διάλογος με λογική συνδιαμόρφωσης βάσει ευρωπαϊκού δικαίου. Ζητά από τον κ. Μπακογιάννη να πει ονοματεπώνυμα ή να ανακαλέσει τη φράση περί «συνοδοιπόρων αυτών που αφαιρούσαν ζωές», χαρακτηρίζοντάς την πρωτοφανή καταγγελία.