ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Αφού έλαβε υπόψη:
και μετά τη συζήτηση που έγινε και την ψηφοφορία το αποτέλεσμα της οποίας αναφέρεται ανωτέρω
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Την δωρεάν παραχώρηση τάφου τριετίας τιμής ένεκεν στο Α΄ Κοιμητήριο για την ταφή της ΠΑΟΛΑ ΡΕΒΕΝΙΟΤΗ στον υπό στοιχεία 11/Ε/86.
Υπήρξε Ελληνίδα τρανς γυναίκα, ακτιβίστρια, κινηματογραφίστρια, εκδότρια, καλλιτέχνις και πρωτοπόρα φυσιογνωμία του ελληνικού ΛΟΑΤ κινήματος όπου με τη συνεισφορά της στα δικαιώματα των ΛΟΑΤ ατόμων στην Ελλάδα θεωρήθηκε ως «θρύλος» της αθηναϊκής τρανς κουλτούρας. Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ζωής της ήταν το περιοδικό «Κράξιμο» όπου ανέδειξε μέσα από αυτό, την κρυμμένη queer ιστορία της πόλης μέσα από φωτογραφίες και μοναδικές συνεντεύξεις. Από το 1980 συχνά συμμετείχε αλλά οργάνωνε και διαμαρτυρίες ενάντια στην περιθωριοποίηση και πάλεψε για την ισότητα των ΛΟΑΤ και την κοινωνική και σεξουαλική τους απελευθέρωση.
Έγκριση δωρεάν τιμής ένεκεν ταφής της Πάολα Ρεβενιώτη στο Α΄ Κοιμητήριο (τέλη τριετίας περίπου 930€). Το θέμα προκάλεσε έντονη αντιπαράθεση για το αν η προσφορά της συνιστά «μεγάλες στο έθνος υπηρεσίες» όπως ορίζει η νομοθεσία. Ο κ. Γιάνναρος επικαλέστηκε το άρθρο 29 παρ. 16 του Κανονισμού Κοιμητηρίων που επιτρέπει στο Δημοτικό Συμβούλιο να αποφασίζει για μη προβλεπόμενες περιπτώσεις. Η κα. Στρατηγάκη υπερασπίστηκε την απόφαση περιγράφοντας το έργο της Πάολας ως εκδότριας, φωτογράφου και ακτιβίστριας από τη δεκαετία του '80 και τη συμβολή της στην ορατότητα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Η κα. Παπαδοπούλου καταψήφισε θεωρώντας ότι δεν πληρούται η νομική προϋπόθεση της εθνικής προσφοράς και ότι η απόφαση εξευτελίζει την έννοια του έθνους. Η κα. Ευαγγελίδου αντέτεινε ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες ανήκουν στο έθνος. Η κα. Αλεβυζάκη πρότεινε να αντικατασταθεί η λέξη Αθήνα με «χώρα» στην εισήγηση. Ο κ. Κωνσταντίνου πρότεινε επιπλέον άγαλμα στο Σύνταγμα ή ονομασία πλατείας. Εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία με καταψήφιση της «Αθήνα Μας».
Κύρια ζητήματα:
Ο νόμος είναι σαφής: παραχωρούνται τάφοι τιμής ένεκεν μόνο σε πρόσωπα με εθνική, κοινωνική και πολιτική δράση που προσέφεραν μεγάλες στο έθνος υπηρεσίες. Η κα. Ρεβενιώτη μπορεί να προσέφερε στην κοινότητά της, αλλά αυτό δεν συνιστά υπηρεσία στο έθνος — το περιοδικό «Κράξιμο» δεν αποτελεί εθνική προσφορά. Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά προσέφεραν στην πόλη και στο έθνος έργο και δεν τους έχει δοθεί αντίστοιχη τιμή, όπως ο κ. Κεροφύλλας που έγραψε την ιστορία της Αθήνας. Η απόφαση αυτή δεν σέβεται τη νομοθεσία και υποβαθμίζει την έννοια του έθνους. Η τιμή αυτή αποδίδεται για πολύ συγκεκριμένο λόγο και ας την τιμήσει η κοινότητά της.
Η Πάολα Ρεβενιώτη είχε παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες που αφορούν και την πόλη της Αθήνας και το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να αποφασίσει αν αξίζει τη δημοτική δαπάνη ταφής, περίπου 930 ευρώ τέλη τριετίας. Απαντώντας στη νομική ένσταση, επικαλέστηκε το άρθρο 29 παρ. 16 του Κανονισμού Κοιμητηρίων, σύμφωνα με το οποίο περιπτώσεις μη προβλεπόμενες ρυθμίζονται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Ακριβώς επειδή αυτοί οι άνθρωποι δεν αφορούν «όλη την πόλη», χρειάζονται προστασία και αναγνώριση.
Ο Δήμος Αθήνας ορθά προχωράει στη δωρεάν τιμής ένεκεν ταφή για την Πάολα Ρεβενιώτη, η οποία ήταν σύμβολο της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, της trans ταυτότητας και των αγώνων ενάντια στον ρατσισμό. Ήταν η φωνή ανθρώπων που δεν είχαν φωνή. Η δωρεάν ταφή είναι ένα πρώτο καλό βήμα, αλλά αντιστοιχεί κάτι πολύ περισσότερο — προτείνει άγαλμα στο Σύνταγμα όπου γίνεται το Pride ή ονομασία πλατείας.
Η τιμής ένεκεν ταφή είναι πράξη οφειλόμενης αναγνώρισης προς μια trans γυναίκα που σημάδεψε τη συλλογική μνήμη και την ταυτότητα της πόλης. Ως εκδότρια, φωτογράφος, κινηματογραφίστρια και ακτιβίστρια, η Πάολα Ρεβενιώτη από τη δεκαετία του '80 έφερε στο φως μια αθέατη πλευρά της αθηναϊκής ιστορίας, με το περιοδικό «Κράξιμο», τα ντοκιμαντέρ και τις συνεργασίες με προσωπικότητες όπως ο Πετρόπουλος, ο Ταχτσής, η Γώγου και ο Χριστιανόπουλος. Η απόφαση έχει διπλή σημασία — πολιτιστική, διότι το έργο της αποτελεί πρωτογενές τεκμήριο κοινωνικής ιστορίας, και ηθική-πολιτική, διότι έδωσε φωνή σε ανθρώπους που η πόλη περιθωριοποιούσε. Ο Δήμος αναγνωρίζει και τιμά την ιστορία όλων των ανθρώπων που διαμόρφωσαν την πολυφωνία της πόλης.
Συμφωνεί με την τοποθέτηση της κα. Στρατηγάκη. Η Πάολα Ρεβενιώτη έδωσε ορατότητα σε ανθρώπους που για δεκαετίες έμεναν στο περιθώριο και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ΛΟΑΤΚΙ κινήματος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα. Η δωρεάν τιμής ένεκεν ταφή αποτελεί τιμή για τον Δήμο.
Η λέξη «έθνος» πρέπει να ερμηνευτεί με διαφορετικό πνεύμα: όλοι οι Έλληνες πολίτες ανήκουν στο έθνος. Η Πάολα έδωσε φωνή σε ένα κομμάτι του ελληνικού έθνους και η λέξη δεν πρέπει να διαβάζεται με εθνικιστικά κριτήρια.
Συμφωνεί με την εισήγηση της κα. Στρατηγάκη. Προτείνει όπου υπάρχει η λέξη «Αθήνα» στην εισήγηση να αντικατασταθεί με «χώρα», καθώς η κοινωνική παρέμβαση της Πάολας δεν περιορίστηκε στα πλαίσια της Αθήνας αλλά διαμόρφωσε συνθήκες για αθέατους και αποκλεισμένους ανθρώπους σε ολόκληρη τη χώρα. Με αυτή την αλλαγή, η εισήγηση θα πάρει την εθνική διάσταση που ζητά και η κα. Παπαδοπούλου.
